Σήμερα αποχαιρετώ έναν άνθρωπο που, όσο κι αν το ακούω, ακόμα μου φαίνεται σαν ψέμα.
Τον Κυριάκο Παϊπουτλίδη.
Ο Κούλης ήταν ένας δυνατός άντρας, ένας δυνατός άνθρωπος.
Με τη βροντερή του φωνή και την επιβλητική του παρουσία έκανε χαλασμό όπου κι αν βρισκόταν. Δεν περνούσε απαρατήρητος, ήταν βροντερός στη ζωή, στις κουβέντες, στην ψυχή του.
Όταν έμαθα για το φοβερό ατύχημα που είχε, επικοινώνησα αμέσως με τη σύζυγό του, για να της πω πως είμαι εκεί για ό,τι μπορεί να χρειαστεί.
Δεν μπορώ να το χωρέσω στο μυαλό μου ότι ένας τόσο δυνατός άνθρωπος, που έμοιαζε άτρωτος μπροστά στις δυσκολίες της ζωής, θα “έφευγε” με αυτό τον τρόπο.
Για να είμαι ειλικρινής, παλαιότερα ήρθαμε και σε αντιπαράθεση και διαφωνούσαμε έντονα, για το καλό του τόπου μας όπως συμβαίνει ανάμεσα σε ανθρώπους με πάθος και δυναμισμό. Όμως πίσω από κάθε κουβέντα υπήρχε αμοιβαία εκτίμηση και αγάπη, βαθιά ριζωμένη και αληθινή.
Ποτέ δεν κλονίστηκε ο βαθύς σεβασμός που είχαμε ο ένας για τον άλλον.
Φάγαμε μαζί γλεντίσαμε μαζί δουλέψαμε μαζί σε κάποιες εκλογές στο δημο Αιγάλεω τρέξαμε μαζι κπλ
Ποτέ δεν θα ξεχάσω εκείνο το ξημέρωμα, σε ένα συναπάντημα, που με τράβηξε στην άκρη και μου έδωσε συγχαρητήρια. Μια κίνηση που δεν ήταν τυπική, ήταν η έμπρακτη δήλωση της εκτίμησης και της αναγνώρισης που έτρεφε απέναντί μου.
Τα λόγια του τα κρατώ σαν πολύτιμο φυλαχτό στην καρδιά μου.
Η προσφορά του στο Μπαμπαλιό είναι απερίγραπτη, ένα αποτύπωμα αγάπης και αφοσίωσης που δεν χωρά σε λόγια.
Τα έργα του είναι σπουδαία και ανεξίτηλα, θα στέκουν εκεί για να θυμίζουν σε όλους μας ποιος ήταν και τι άφησε πίσω του.
Αιωνία του η μνήμη!!
Καλό Παράδεισο!!!
Μεγάλη η θλίψη για τον θάνατο του Κυριάκου Παϊπουτλίδη: « Η προσφορά του στο Μπαμπαλιό είναι απερίγραπτη»
